Дәрдемәнд шигырьләре

Шагыйрьгә

Шагыйрьгә

Ни өчен бу хиддәт, и шагыйрь,
Нидер бу ярганың ярма?
Эчеңдә бармы я бер чир,
Вә я синдә күңел тармы?

Әдиплек шәэнеңи саклап,
Щдәпле сирәт эзләп тап;
Бигүк түрләргә уздырма,
Катаңны да хата мактап.

Биренмә ул кадәр зарга,
Сиңа көндәш түгел карга;
Вәли бик калкынып очма -
Сакын, тап булма шоңкарга!

Яңылма, әй яңа былбыл
Тикәннән гөлне айрып бел;
Телеңдә хар вә хөсса булса,
Вәфаи васләт итмәс гөл.

Ала кошларга бакмакчы,
Газизем, булма такмакчы;
Матур гөлләргә бул былбыл,
Нәзакәт багына сакчы.

1907

Хиддәт - кискенлек, ачу.
Шәэнеңе - вазифаңны, дәрәҗәңне.
Сирәт - гадәт, холык, юл.
Сакын - саклан.
Тап булма шоңкарга - лачынга очрама.
Тикәннән - тигәнәктән.
Хар - инә.
Хосса - дошманлык хисе.
Вәфаи васләт итмәс гөл - файдалы эш килеп чыкмас мәгънәсендә.
Made on
Tilda